Ibrytumomab

Informacja dotyczy leku o nazwie 90Y ibrytumomab tiuksetanu (Zevalin ®), stosowanego w przebiegu leczenia chłoniaka nieziarniczego grudkowego. Zevalin można również stosować w przebiegu leczenia innych odmian nowotworów w ramach badań klinicznych.

Zevalin należy do grupy leków zwanych przeciwciałami monoklonalnymi.

Przeciwciała stanowią element naturalnej obrony organizmu przed infekcjami. Rozpoznają uszkodzone komórki i niszczą je. Przeciwciała monoklonalne to leki wytwarzane przez człowieka z zamiarem rozpoznawania określonych typów komórek. W przebiegu leczenia chłoniaków nieziarniczych przeciwciała monoklonalne wykorzystywane są do namierzania i niszczenia limfocytów.

W przebiegu leczenia chłoniaków nieziarniczych najczęściej stosowanym przeciwciałem monoklonalnym jest rytuksymab (Mabthera ®). Najbardziej popularne znakowane radioaktywnie przeciwciała monoklonalne to 90Y- ibrytumomab tiuksetanu (Zevalin ®) i jodek sodu 131 tositumomab (Bexxar®).

Zevalin jest przeciwciałem monoklonalnym skojarzonym z radioaktywnym izotopem ittrium-90 (90Y) dla zwiększenia skuteczności działania. Uzyskuje się w ten sposób promieniowanie, które niszczy komórki nowotworowe, ale również oddziaływuje na komórki zdrowe.

Sposób działania

Zevalin łączy się z białkami CD20 znajdującymi się na powierzchni limfocytów B (komórek B), co stymuluje układ odpornościowy do niszczenia limfocytów. Białko CD20 obecne jest zarówno w zdrowych jak i zmienionych chorobowo komórkach B, których występowanie stwierdzono w wielu typach chłoniaków nieziarniczych.

Łącząc się z białkiem CD20 na powierzchni komórek B, Zevalin uwalnia promieniowanie, które niszczy zarówno zdrowe jak i zmienione chorobowo komórki B. Po zakończeniu leczenia organizm odbudowuje uszkodzone krwinki białe.

Stosowanie

Zevalin można stosować w przebiegu leczenia nawrotu chłoniaka grudkowego po leczeniu rytuksymabem lub przy braku reakcji na leczenie rytuksymabem. Można także podawać chorym z rozpoznaniem chłoniaka grudkowego w remisji po leczeniu pierwszego rzutu. Jest to tzw. leczenie konsolidujące.

Sposób podawania

Zevalin można podawać tylko w szpitalach spełniających odpowiednie kryteria, dlatego może trzeba będzie udać się do innego ośrodka.

Zevalin podaje się jednorazowo, a nie w kilku cyklach. Leczenie obejmuje podanie dwóch leków w odstępie około jednego tygodnia:
• rytuksymabu
• Zevalinu.

Rytuksymab podaje się w pierwszym dniu leczenia w celu obniżenia liczby zdrowych komórek B, po to, aby ograniczyć działanie Zevalinu na komórki zdrowe. .

Po tygodniu otrzymacie Państwo drugą dawkę rytuksymabu. Po czterech godzinach od podania rytuksymabu, zostaniecie państwo przeniesieni na oddział medycyny nuklearnej lub radiologii, gdzie będzie podany Zevalin. Wlew dożylny przez kroplówkę trwa około 10 minut.

Możliwe skutki uboczne

Pacjenci różnie reagują na chemioterapię. Jedni odczuwają nieliczne skutki uboczne, inni doświadczają ich więcej. Przedstawione poniżej skutki uboczne mogą – ale nie muszą - wystąpić u pacjentów przyjmujących Zevalin.
Wymieniamy najbardziej typowe objawy uboczne z pominięciem tych, które występują rzadko, zatem prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest niewielkie. Jeżeli zaobserwujecie Państwo u siebie objaw uboczny nie przedstawiony poniżej, należy poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Reakcje związane z infuzją

W trakcie podawania Zevalinu lub rytuksymabu  mogą wystąpić reakcje alergiczne. Przed podaniem wlewu otrzymacie Państwo leki przeciwalergiczne.
Jeśli reakcja wystąpi, wystarczy na ogół zwolnić tempo lub zaprzestać podawania leku do momentu odzyskania dobrego samopoczucia. Można dodatkowo podawać leki przeciwhistaminowe. 

W trakcie podawania leków będziecie Państwo pod stałą opieką, jednakże lekarzowi lub pielęgniarce należy zgłosić pogorszenie samopoczucia lub wystąpienie któregokolwiek z poniższych objawów:
• objawy grypopodobne, takie jak: ból głowy, uderzenia krwi do głowy, gorączka, dreszcze, zawroty głowy, bóle mięśni i stawów
• mdłości, nudności
• zaczerwienienia, swędzenie skórne (pokrzywka)
• obrzęk warg, języka, gardła
• brak tchu, sapanie, kaszel lub nagłe trudności z oddychaniem
• bóle pleców lub brzucha
• ucisk lub bóle w klatce piersiowej.
Czasami reakcja występuje kilku godzin po podania leku. Jeśli tego typu objawy lub pogorszenie samopoczucia wystąpią po powrocie do domu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Skutki uboczne po leczeniu

Obniżona odporność na infekcje (neutropenia)

Zevalin wpływa na obniżenie liczby białych krwinek we krwi, co sprawia, że będą Państwo bardziej podatni na zakażenia. Objawy te mogą się utrzymywać przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia.

Jeśli zaobserwujecie Państwo:
• wzrost temperatury powyżej 38° C
• nagłe pogorszenie samopoczucia przy prawidłowej temperaturze
należy natychmiast kontaktować się z lekarzem.

W trakcie leczenia oraz po jego zakończeniu lekarz zleci regularne badania krwi.

Siniaki i krwawienia

Zevalin wpływa na obniżenie liczby wytwarzanych płytek i na zdolność krzepnięcia krwi. Należy poinformować lekarza prowadzącego o jakichkolwiek niewytłumaczalnych epizodach siniaczenia lub krwawienia.

Niedokrwistość (mała liczba czerwonych krwinek)

W trakcie przyjmowania Zevalinu może wystąpić niedokrwistość (anemia); bladość, zmęczenie, odczucie zimna ,niekiedy trudności z oddychaniem. Liczba krwinek czerwonych będzie regularnie monitorowana , ale należy informować lekarza prowadzącego o jakichkolwiek tego typu objawach. Może być konieczne przetoczenie krwi.

Mdłości (nudności i wymioty)

Lekarz przepisze skuteczne leki przeciwwymiotne, które powinny zapobiegać lub znacznie złagodzić dolegliwości. Jeżeli nudności i wymioty trwają pomimo zażywania leków przeciwwymiotnych należy poinformować lekarza, który wypisze inny, bardziej skuteczny lek.

Biegunka

Na ogół łatwo daje się kontrolować za pomocą leków, ale należy powiadomić lekarza jeśli biegunka jest uporczywa i trwa przez dłuższy czas. Należy pić dużo płynów.

Zawroty i bóle głowy

Przez kilka tygodni po podaniu Zevalinu możecie Państwo odczuwać nasilone bóle lub zawroty głowy. Należy poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę. Jeśli odczuwacie Państwo zawroty głowy, nie wolno prowadzić samochodu.

Zaparcia

Zaleca się picie dużej ilości płynów i stosowanie diety bogatej w błonnik. Konieczne mogą być również środki przeczyszczające. Jeśli wystąpią zaparcia, należy poinformować lekarza.

Wysypka

W trakcie leczenia Zevalinem może pojawić się swędzącą wysypka. Należy poinformować o tym lekarza, który pomoże rozwiązać problem.

Należy natychmiast informować lekarza o pogorszeniu samopoczucia lub wystąpieniu któregokolwiek z wymienionych lub nie wymienionych wyżej działań niepożądanych. 

Informacje dodatkowe

Promieniowanie utrzymuje się w organizmie jeszcze przez pewien czas po zakończeniu podawania Zevalinu, we krwi, w moczu, kale, ślinie, wydzielinie z pochwy i w spermie. Przez siedem dni od zakończenia leczenia należy unikać przenoszenia płynów ustrojowych na innych ludzi. Po skorzystaniu z toalety należy sprzątnąć po sobie wszelkie pozostałości i dokładnie umyć ręce. Podczas stosunku płciowego trzeba używać prezerwatywy. Takie środki zapobiegawcze minimalizują ryzyko narażenia osób z bliskiego otoczenia na promieniowanie. 
Należy unikać zajścia w ciążę przez okres jednego roku od zakończenia leczenia.

Płodność

Stosowanie Zevalinu  może spowodować zaburzenia płodności. Przed rozpoczęciem leczenia należy porozmawiać na ten temat z lekarzem prowadzącym.

Stosowanie innych leków

W trakcie leczenia Zevalinem niektóre leki można stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza prowadzącego. Do leków takich zaliczamy leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty), a także np. aspirynę czy ibuprofen.

Szczepionki

W trakcie leczenia oraz przez co najmniej 12 miesięcy po zakończeniu leczenia należy unikać szczepień żywymi szczepami, np. szczepionka BCG przeciw gruźlicy, żółta febra, odra, świnka, różyczka, dur brzuszny, polio, szczepionka MMR przeciwko odrze, śwince, i różyczce.

 

Ostatnia aktualizacja: 12.2011.
Następna planowana aktualizacja: 2013.

 

® Macmillan Cancer Support [2010].
Niniejsza publikacja oparta jest na informacji opublikowanej na stronie www.macmillan.org.uk przez Macmillan Cancer Support, 89 Albert Embankment, London SE1 7UQ, United Kingdom. Macmillan nie ponosi odpowiedzialności za dokładność niniejszego tłumaczenia, ani za kontekst, w jakim treści te się ukazują. Pełną odpowiedzialność za tłumaczenie ponosi Instytut Hematologii i Transfuzjologii, ul. Indiry Gandhi 14, Warszawa, Polska.