Aktywna obserwacja

Aktywną obserwację stosuje się na ogół u osób z łagodną odmianą chłoniaka. Nie jest to metoda odpowiednia dla przypadków chłoniaka agresywnego.

Procedurę aktywnej obserwacji najczęściej proponuje się osobom z rozpoznaniem łagodnego chłoniaka w stadiach zaawansowanych (3 lub 4), bez objawów choroby. Jest to postępowanie, które pozwala poczekać z rozpoczęciem leczenia, do momentu kiedy nie będzie ono konieczne.

Średnio czas takiego oczekiwania wynosi około trzech lat. Niekiedy bywa dłuższy, a czasami krótszy.

Czasami pacjenci odczuwają niepokój jeśli lekarz informuje ich, że leczenie nie zostanie rozpoczęte natychmiast. A przecież wstrzymanie się z leczeniem może mieć szereg zalet. 

Zalety procedury aktywnej obserwacji:
• Osoby, wobec których zastosowano procedurę aktywnej obserwacji, żyją tak samo długo i równie dobrze reagują na leczenie, jak osoby poddane leczeniu od razu
• Pacjent nie musi doświadczać skutków ubocznych leczenia np. chemioterapii dopóki nie jest ono niezbędne
• Ewentualne metody leczenia pozostają „w rezerwie”
• Postać łagodna chłoniaka może przechodzić okres większej aktywności na przemian z okresami bardziej stabilnymi, a czasami guz może się nawet zmniejszyć. W niektórych przypadkach chłoniak może samoistnie zanikać (remisja samoistna).


Monitorowanie

Nawet jeśli nie są Państwo poddawani leczeniu, będziecie Państwo regularnie przychodzić na badania kontrolne. Podczas wizyty lekarz sprawdzi, czy nie pojawiły się objawy świadczące o tym, że leczenie należy rozpocząć. Poniżej przedstawiamy objawy, które mogą świadczyć o konieczności rozpoczęcia leczenia.

• utrata wagi z niewyjaśnionych przyczyn, zlewne poty nocne lub gorączka bez wyraźnej przyczyny. Więcej o objawach ogólnych dowiedzą się Państwo z artykułu o stopniach zaawansowania chłoniaków
• obniżona ilość krwinek czerwonych (anemia), białych lub płytek krwi
• chłoniak zaczyna się szybciej rozrastać
• chłoniak zaczyna negatywnie oddziaływać na ważne narządy wewnętrzne, na przykład nerki
• węzły chłonne powiększają się (do 5-7 cm)
• pojawienie się płynu w obrębie jamy brzusznej (wodobrzusze) lub w płucach (wysięk opłucnowy).

Jak radzić sobie w przypadku procedury aktywnej obserwacji

Jeśli są Państwo zaniepokojeni wstrzymywaniem rozpoczęcia leczenia, warto zapoznać się z poradami od pacjentów, którzy przeszli podobną drogę :

• upewnij się, że dokładnie zrozumiałeś przyczyny zastosowania wobec ciebie tej procedury. W razie jakichkolwiek wątpliwości porozmawiaj z lekarzem
• potraktuj okres bez leczenia jako okazję do polepszenia jakości swojego życia. Wykorzystaj go na realizację pomysłów, które sprawiają przyjemność i popracuj na osiągnięciem jak najlepszej kondycji fizycznej. Warto zapoznać się z artykułem na temat racjonalnego żywienia i aktywności fizycznej
• postaraj się skupić na chwili obecnej, a nie na tym, co może wydarzyć się w przyszłości
• staraj się rozładowywać emocje w rozmowach z bliskimi i przyjaciółmi, w grupach wsparcia lub na tematycznych forach internetowych, ewentualnie pisz pamiętnik.

Przystosowanie się do procedury aktywnej obserwacji na początku bywa trudne, jednakże z czasem wiele osób przyzwyczaja się do sytuacji i radzi sobie coraz lepiej.


Ostatnia aktualizacja: 04.2012
Następna planowana aktualizacja: 2014

 

® Macmillan Cancer Support [2010].
Niniejsza publikacja oparta jest na informacji opublikowanej na stronie www.macmillan.org.uk przez Macmillan Cancer Support, 89 Albert Embankment, London SE1 7UQ, United Kingdom. Macmillan nie ponosi odpowiedzialności za dokładność niniejszego tłumaczenia, ani za kontekst, w jakim treści te się ukazują. Pełną odpowiedzialność za tłumaczenie ponosi Instytut Hematologii i Transfuzjologii, ul. Indiry Gandhi 14, Warszawa, Polska.