Jak leczenie chłoniaka nieziarniczego wpływa na płodność

Zdrowe dzieci przyszły na świat w niejednym związku, w którym jedno z partnerów leczono na chłoniaka. Trzeba jednak pamiętać, że niektóre metody leczenia jak również choroba jako taka mogą być przyczyną bezpłodności.

Przed rozpoczęciem leczenia będziecie Państwo o tym poinformowani przez lekarza lub wykwalifikowaną pielęgniarkę. Jeśli pozostajecie Państwo w związku warto przyjść do lekarza z partnerem, aby wspólnie omówić wątpliwości i podzielić się obawami.

Ryzyko wystąpienia bezpłodności można obniżyć stosując szereg środków ostrożności. W przypadku mężczyzn poddawanych radioterapii okolic podbrzusza można zastosować płytę ołowianą, która chroni jądra. W przypadku kobiet, przed rozpoczęciem radioterapii można niekiedy operacyjnie przesunąć jajniki z obszaru bezpośredniego napromieniania.

Niektóre terapie skojarzone stosowane w chemioterapii nie powodują bezpłodności. W przypadku innych, ryzyko czasowej lub stałej niepłodności jest znaczne.

Lekarz prowadzący doskonale wie, jaką metodę leczenia zastosowano w Państwa przypadku, dlatego jest najbardziej powołany do udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące płodności. Warto przygotować sobie listę pytań do lekarza, które pozwolą rozwiać wątpliwości i obawy dotyczące wpływu metody leczenia na płodność. 

Mężczyźni

W szczególnych sytuacjach można pobrać nasienie przed rozpoczęciem leczenia i przechować je. O takiej możliwości powinni pamiętać rodzice nastoletnich chłopców i, o ile to możliwe, dążyć do przechowania spermy syna do wykorzystania w okresie późniejszym. Więcej informacji na ten temat udzielą Państwu lekarz lub pielęgniarka.

Kobiety

W trakcie leczenia u większości kobiet miesiączka ustaje lub przebiega nieregularnie. Po zakończeniu leczenia miesiączkowanie może wrócić do normy dlatego należy pamiętać, aby nie przerywać antykoncepcji w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Im bliżej naturalnej menopauzy, tym większe prawdopodobieństwo całkowitego zatrzymania miesiączkowania w wyniku zastosowanej chemioterapii.

Kobietom, u których nastąpił zanik miesiączkowania, można podawać hormonalną terapię zastępczą (HTZ). Nie przywraca to płodności, ale zapobiega objawom menopauzy takim jak: uderzenia gorąca, suchość skóry, obniżony popęd płciowy, czy suchość pochwy powodujący dyskomfort w trakcie stosunku.

Istnieje możliwość przechowania zapłodnionych jajeczek w celu późniejszej ich implantacji. Warto taką opcję rozważyć jeśli pragniecie Państwo dziecka, a kobieta musi poddać się chemioterapii. W takim przypadku leczenie będzie opóźnione o kilka tygodni, ponieważ komórki jajowe trzeba pobrać. Lekarz poinformuje Państwa o ewentualnym ryzyku związanym z opóźnieniem leczenia.

Istnieje również możliwość przechowywania w stanie zamrożenia komórek jajowych niezapłodnionych, przeznaczonych do zapłodnienia i implantacji w okresie późniejszym. Jednak sposób taki jest znacznie mniej skuteczny i mniej dostępny. Trwają badania nad możliwością pobierania tkanki jajników i przechowywania jej z przeznaczeniem do implantacji po zakończeniu leczenia.

Jeśli kobieta jest bezpłodna, może zdecydować się na zapłodnienie in vitro z wykorzystaniem jajeczek dawczyni.

Radzenie sobie z bezpłodnością

Jeśli w wyniku zastosowanej chemioterapii stwierdzono u Państwa bezpłodność, pogodzenie się z tym faktem nie będzie łatwe. Odczuwamy pustkę i poczucie utraty własnej tożsamości. Warto w takiej sytuacji porozmawiać szczerze z bliską osobą, co pozwoli uporządkować myśli i ułatwi otoczeniu zrozumienie tego, co Państwo czujecie.

Niekiedy łatwiej rozmawiać z kimś spoza kręgu rodziny czy najbliższych znajomych. Można się wtedy zwrócić do lekarza, pielęgniarki, pracownika opieki społecznej lub psychologa.

 

Ostatnia aktualizacja: 04.2012.
Następna planowana aktualizacja: 2014.

 

® Macmillan Cancer Support [2010].
Niniejsza publikacja oparta jest na informacji opublikowanej na stronie www.macmillan.org.uk przez Macmillan Cancer Support, 89 Albert Embankment, London SE1 7UQ, United Kingdom. Macmillan nie ponosi odpowiedzialności za dokładność niniejszego tłumaczenia, ani za kontekst, w jakim treści te się ukazują. Pełną odpowiedzialność za tłumaczenie ponosi Instytut Hematologii i Transfuzjologii, ul. Indiry Gandhi 14, Warszawa, Polska.